วันอาทิตย์, พฤศจิกายน 24, 2556

ตอนที่1 Heart Attack









Crazy Of  Love

ถึงผมจะบ้า...แต่น่ารักนะคับ

 
 
 
 

ตอนที่1 Heart Attack

 

นา อือรือรอง อือรือรอง อือรือรองแด ~

งืมๆๆ เสียงอะไรดังแต่เช้าเนี่ย...

นา อือรือรอง อือรือรอง อือรือรองแด ~

อ้อออ เพลง Growl ของพี่ EXO สุดหล่อนี่เอง...

นา อือรือรอง อือรือรอง อือรือรองแด ~

งืมๆๆ เสียงนี้เราตั้งไว้เป็นเสียงริงโทนนี่นา...มีคนโทรมาหรอออ

มุลรอซอจี อานือมยอน ดาชยอโดด มลรา ~

ว่าแต่โทรศัพท์อยู่ไหนว่ะ ผมคว้านมือไปทั่ว ทั้งๆที่ตายังปิดอยู่ เจอปุ๊ปผมก็กดรับทันทีโดยไม่มองชื่อคนโทรมา

E…X…

โหลลลลลลลลลลล

ผมตอบด้วยเสียงครางยานๆ ด้วยความยังไม่ตื่น

ตุง!!!!! ตื่นได้แล้ว!!!!! แกมาเรียนนะไม่ได้มานอน ตกลงจะเรียนไหม ห่ะ! จะ10โมงแล้วนะ

เสียงแปดหลอดของไอ้บีมมาเต็มๆหูผมเลยคับ บ้าจริง หูจะหนวกมั้ยเนี่ย

ห่ะ 10โมงแล้วหรออออ เอออออ เนี่ยๆตื่นแล้ว    พูดไปงั้นแหละ เพราะผมไม่คิดจะตื่นตอนนี้หรอกนะ ง่วง

ตุงๆๆๆ ตื่นได้แล้ววว ทุกคนเสร็จหมดแล้วนะ   หืม? เสียงแพรวนี่น่า

เมื่อกี้ตอนเราออกมามันยังนอนอยู่เลย     นี่เสียงไอ้นนท์

เอ้า? ไอ้นนท์ มึงไปห้องแพรวตั้งแต่ตอนไหนว่ะ?

ผมรีบถามมันทันที ตื่นก็ได้ว่ะ พวกมันเสร็จกันหมดแล้ว เหลือแค่ผมที่ยังนอนอยู่ แบบนี้ใครจะไปนอนต่อได้ล่ะ

สักพักล่ะ มึงรีบอาบน้ำแล้วมาห้องแพรวเลยนะ จะได้ไปกินข้าว เดี๋ยวแพรวเป็นกระเพาะ

แหม่ๆ ห่วงกันจังนะ เออๆ 20 นาที

พูดจบผมก็วางสายพุ่งเข้าห้องน้ำทันที ...

เดี๋ยวผมจะอธิบายให้ฟังสักหน่อยล่ะกัน ผมชื่อ ตอง ผมเป็นลูกคนที่สามของที่บ้านและพ่วงตำแหน่งน้องเล็กไปด้วย ผมมีพี่ชายหนึ่งคนและพี่สาวหนึ่งคน พี่ชายผมตอนนี้เรียนจบแล้ว ส่วนพี่สาวเรียนพยาบาลอยู่ปี3 ส่วนผมตอง หนุ่มหล่อ ละอ่อนเหนือ บ่าวใต้ ตอนนี้เรียนอยู่ มอ6 คับ ...

แต่ตั้งแต่ผมเป็นแฟนบอยวง EXO ที่ปล่อยเพลง History ออกมา ทุกคนก็ร่วมใจกันเรียกผมว่า ตุง’ … เพราะท่อน ตุง ตุ่ง ตุ้ง ตุ่ง ตุง ตุง นั้นแท้ๆ แต่ผมก็ชอบนะ แถมวงนี้ ... หล่อกันทุกคนเลย  ^^ โดยเฉพาะ เฮียคริสไอดอลผม >___< (เก็บอาการหน่อยน้องตอง)

พวกผม ประกอบด้วย ผม ไอ้บีม แพรว ซันและแหวน เราเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันคับ ส่วนไอ้นนท์มันเป็นแฟนแพรว พวกเราเรียนอยู่ มอ6 โรงเรียน ต่างจังหวัดคับ แต่ตอนนี้พวกเราอยู่ บางกอก ศรีวิลัยไฮโซ คับ เพราะ พวกเรามาเที่ยว เอ้ย! เรียนพิเศษคับ (อันที่จริงก็หาเรื่องเที่ยวนั้นแหละ) พวกผมมาเช่าคอนโดอยู่ในช่วงปิดเทอม เดี๋ยวใกล้เปิดเทอมก็กลับแล้วคับ ระหว่างนั่นก็เรียนบ้าง เที่ยวบ้าง แล้วแต่อารมณ์คับ ฮ่า


…………………………………………………………………………


กว่าจะเสด็จนะ ไอ้ตุง  เจอหน้าปุ๊ปก็จิกเลยคับ ปากวอนบาทาแบบนี้มีคนเดียวคับ ไอซันคับ ผู้ชายเชี่ยไรผิวโคตรขาว เนียนด้วย แถมมันยังใส่เหล็กดัดฟันอีก ผมเคยคิดนะว่าถ้ามันใส่วิกมันจะต้องน่ารักโคตรแน่ๆ แต่ว่านั่นแหละคับ มันแมนเต็มร้อย

ซันแกก็ไปว่ามัน คราวหลังชาติหน้าค่อยมาก็ได้นะตุงแหวน กูคิดว่ามึงจะเข้าข้างกูนะ เชอะ! ผมหันไปหาไอ้ซัน

ไอ้ซัน!! มึงบอกกูช้า กูช้า รอกูนาน แหม่ มึงยังทาโลชั่นไม่เสร็จเลยนะ สลัดผักสด

บอกผมให้รีบๆ ดูมันทำๆ นั่งทาโลชั่นบ้าอยู่ได้ มันบอกทุกคนว่ามันดำ แต่มันนั่นแหละที่ขาวที่สุดในกลุ่ม ขาวกว่าไอ้บีม ขาวกว่าแหวนที่เป็นผู้หญิงซักอีก ส่วนแพรวไม่ต้องถามถึงคับ รายนั้นโลชั่นไม่แตะ ครีมไม่ทา ผมล่ะปวดหัวกับพวกมันจริงๆ

หันไปด้านก็เจอไอ้นนท์กับแพรวนั่งจิ๊จ๊ะๆกันอยู่

ส่วนมึงก็เหมือนกันไอ้นนท์ ไม่ปลุกกูเลย แกก็เหมือนกันแพรว นั่งสวยอยู่ได้พาลคับ พาล แพรวไม่ผิดหรแก แต่มันสวยเกินไป เสน่ห์ก็เหลือล้นไปทั่ว ผมเคยคิดจะจีบมันนะ แต่จีบไม่ได้อ่ะ แฟนมันหวง ห่วงยิ่งชีพ

-__- ดูๆที่พวกมันมองผม สายตาแบบนั้นคืออะไร ห่ะ?!

กูปลุกมึงแล้ว มึงเสือกไม่ตื่นเอง      ไอ้นนท์ตอบหน้ากวนบาทามาก

มึงแหละผิด ที่ปลุกกูไม่ตื่น ไม่มีความสามารถ   เหอะๆคิดว่าผมจะยอมรับความรับความผิดงั้นหรอ ฝันไปเถอะ เสร็จรึยังไอ้ซัน เดี๋ยวที่รักไอ้นนท์จะไม่สบาย เพราะเป็นกระเพาะ

ผมพูดพร้อมทำหน้าล้อใส่คู่รัก แพรวมันทำหน้านิ่งคับ เฉยๆโดนล้อจนชิน แต่ไอ้นนท์นี่...เขินจนหน้าเปลี่ยนสีไปล่ะ พวกมึงน่าจะสลับเพศกันนะ คนที่ควรเขินไม่เขิน คนที่ไม่ควรเขินเสือกเขิน โลกนี้อยู่ยากขึ้นทุกวันจริงๆ =___=

 

หลังจากเรียนพิเศษเสร็จพวกเราก็ไปเดินห้างกันตามสไตค์คับ เดินไปเรื่อย ไม่ซื้อหรอกคับ ตากแอร์เฉยๆ มีแต่ไอ้บีมนี่แหละ เข้าร้านนั่น ออกร้านนี้ รูดเครดิตเป็นว่าเล่น เชอะ ลูกร้านทอง ไม่อิจฉาหรอก ไม่อิจฉาเล้ยยยย สักนิ๊ดดดดดดดเดียว

แกจะรูดให้เกินวงเงินบัตรเลยรึไงค่ะ น้องบีมคนสวย   พอเข้าร้านเค้กปุ๊ป แหวนก็แขวะบีมมันทันที

ยังไม่เกินเลย ใบนี้ม่ามี้เพิ่งให้มาใหม่ วงเงิน 100,000 เลยนะ อ้อเกือบลืม ขอบคุณที่ชมนะ ^^”

บีมมันตอบรับหน้าระรื่นมากคับ บีมมันเป็นผู้ชายเหมือนผมนี่แหละ แต่ที่ไม่เหมือนคือ หน้ามันสวยมาก กิริยามารยาทก็ไปทางเพศแม่ ความสูงก็น้อยน้อยกว่าผมเกือบ 5 ซม. สุดท้ายมันได้แฟนเป็นผู้ชายคับ แต่รู้สึกจะเลิกกันแล้วมั่ง คบรุ่นพี่ก็งี้แหละ ห่างกันปุ๊ป ก็คบกันไม่รอด

ตุงๆ ดูผู้ชายคนนั้นดิ หล่อเนอะ   อยู่ดีๆแพรวก็พูดขึ้นมา เอ่อ แพรวแฟนมึงนั่งอยู่นะ แต่ผมก็หันไปมองตามนิ้วแพรวที่ชี้บอกตำแหน่งพร้อมเอ่ย...

เห็นแต่หลังเอง แต่หล่อจริงอ่ะแหละ แค่หลังก็รู้แล้วล่ะ   พูดจบทุกคนก็หันไปสนใจผู้ชายคนนั้นทันที

เห้ยๆ เพื่อนเค้าก็หล่อนะ คนที่ทำผมเกรียนๆอ่ะ   แหวนมันพูดขึ้นมาคับ อีกล่ะๆ ผู้ชายหัวเกรียนหล่อหมดล่ะสำหรับมัน

ไอ้คนที่หันหลังอยู่มันคุ้นๆว่ะ    เหมือนจะเคยเห็นที่ไหนนะ

เห้ยๆ หันมาแล้วๆ มองมาทางนี้ด้วยแกเสียงบีมที่ดังขึ้น นอกจากบุคคลที่เรากล่าวถึงจะหันมาแล้ว ตอนนี้คนทั้งเราก็มองมาที่โต๊ะเรา! ไอ้บีมบ้า!!

ผมหันไปกล่าวขอโทษคนในร้านก่อนจะหันไปมองคนที่ไอ้บีมพูดถึง...

หมอนั่น! คนที่เจอเมื่อตอนนั้น คนหล่อที่ผมเคาะห้องผิด เราสบตากัน สบตากันนานจนเป็นผมเองที่เป็นฝ่ายหลบสายตาคมคู่นั้น รู้สึกถึงความร้อนที่มารวมกันอยู่ที่ใบหน้า ใจก็เริ่มเต้นผิดจังหวะ ผมเป็นอะไรเนี่ย

แล้วนั่น นายหัวเกรียนนั้นเดินมาทางนี้แล้ว เข้าร้านมาแล้ว... เอ๊ะ มาหาใคร...ที่โต๊ะผม และหยุดอยู่ตรงหน้าไอ้...ซัน!

นายๆ...ขอเบอร์โทรได้ไหมไอ้หมอนี่ หาเรื่องตายซะแล้ว

“…”    ทุกคนเงียบเลยคับ ผมหันไปมองหน้าไอ้ซัน น่ากลัวชิบหาย หน้ามันเหมือนใกล้จะจุดระเบิดยังไงยังงั้นเลย แมนๆอย่างมันโดนผู้ชายมาขอเบอร์เนี่ยนะ

เอ่อ...คือ...อยากได้เบอร์ซัน หรอ  ไอ้บีมหันไปถามนายหัวเกรียนนั่น

อืม ชื่อซันหรอ เราชื่อต้นนะ ที่ยืนอยู่ข้างนอกตรงนั้น เพื่อนเรา ชื่อฟลุค ^^ ตกลงเราขอเบอร์ซันได้รึป่าว

“…”     ไอ้ซันยังคงเงียบคับ

“088-1111111”    เฮ้ย นี่มันเบอร์ไอ้ซันนิ ใครพูดว่ะ

ไอ้บีม!!!!”     ทุกคนพร้อมใจกันเรียกชื่อมัน ไม่เว้นแม้แต่ไอ้ซันเอง

ก็เค้าขอก็ให้เค้าไปสิว่ะ ผู้ชายหล่อๆแบบนี้หายากนะ^^”

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด  เอ๊ะ เสียงโทรศัพท์ใคร

นี่เบอร์เรานะ เมมไว้ด้วยล่ะ แล้วจะทักไลน์ไป เพราะเราไม่ค่อยชอบคุยโทรศัพท์น่ะ  

พูดจบต้นก็เดินออกไปหาฟลุคที่ยืนคุยกับผู้หญิงอีกคนอยู่ พร้อมโบกมือส่งมาให้ไอ้ซันก่อนไปด้วย

ฟลุค...กับผู้หญิงคนนั้น ดูสนิทสนมกันดีจัง หนุ่มหล่อกับสาวน่ารักเข้ากันดีเนอะ ดวงตาคู่สวยของร่างบางฉายความโศกเศร้าออกมาชัดเจนขณะที่มองชายหญิงตรงหน้าผ่านกระจกใส
 

อีกไม่กี่วันพวกผมก็ต้องกลับกันแล้ว ผมรู้ว่าไอ้ซันมันจะทำยังไงเรื่องเบอร์มือถือ แต่ผมคงไม่ได้เจอผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว ผู้ชายที่ทำให้หัวใจของผมเต้นแรงขนาดนี้ ฟลุคผู้ชายที่ทำให้ผมทั้งเจ็บและมีความสุขในเวลาเดียวกัน

 
 

 
 
    ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

 
                                                                                To Be Continue…

 

 

ตอนนี้จะเป็นตอนแรกที่เป็นเนื้อเรื่องจริงๆ

บางคนอาจจะยังงงกับตัวละครอยู่บ้าง แต่ไรท์จะพยายามสื่อให้ทุกคนเข้าใจนะค่ะ

ตอนนี้มายาวมากกกกกก ตอนหน้าจะมาให้สั้นกว่านี้นะ ^^

แนะนำอิมเมจ คู่หลัก ฟลุค-ตอง คู่รอง ต้น-ซัน



Crazy Of  Love

ถึงผมจะบ้า...แต่น่ารักนะคับ

 




 

แนะนำอิมเมจ ตัวละครหลัก

 
 
 
 
 
 
 
 
ตอง
 
นิเทศอินเตอร์
 
 
 
"นายบอกเองนะ ว่าขอแค่วันเดียว และฉันก็ได้ให้สิ่งนั้นไปกับนายแล้ว
 
ฉะนั้น นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป...มึง กับ กู ไม่ได้เป็นอะไรกัน กูไม่รู้จักมึง"
 
 
 
 
 

 
 
ฟลุค
 
วิศวะโยธา
 
 
 
"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ว่ะ เมื่อวานทุกอย่างยังดีอยู่เลย หรือว่า...ตองจะไปได้ยินเรื่องนั้นเข้าทำไงว่ะทีนี้
 
ไม่ว่ามึงจะทำเหมือนไม่รู้จักกู หรือ เมินกูยังไง มึงก็หนีกูไม่พ้นหรอกคับ ตัวเล็ก!!!!!"
 
 
 
 
 
 
 
 
ซัน
 
นิเทศอินเตอร์
 
 
 
 
อ้ออออ นี่สินะ เหตุผลที่มึงมาเข้าห้องน้ำ ถ้าจะ...ขนาดนี้
กูออกตังเปิดห้องให้เอามั้ยหน้าม่อแบบมึงน่ะ อย่าเสือกมาจีบกูอีกนะ สลัด






 
 
ต้น
 
วิศวะโยธา
 
 
 
โธ่โว้ยยยยย ไหนไอ้ฟลุคบอกจะช่วยกันไว้ให้ไงว่ะ แบบนี้รถไฟมันก็ชนกันดิ
แล้วแบบนี้กูจะจีบมันติดได้ไงว่ะ มีหวังโดนทั้งคุณแม่ทั้งแม่ยายด่ายับตายเลย

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ติดตามกันต่อไปนะ
 
ตอนนี้ไรท์เบลอๆ
 
เอาแน่นอนยังไม่ได้
 
แต่มาถามหาได้นะ
 
5555555+

วันอังคาร, พฤศจิกายน 05, 2556

ตอนที่ 0 Intro เบาๆ

 
 
Crazy Of  Love
 
ถึงผมจะบ้า...แต่น่ารักนะคับ

 
 
 
 


ตอง 
คณะนิเทศศาสตร์ ภาคอินเตอร์ ปี1


ฟลุค
คณะวิศวะกรรมศาสตร์ ปี1




Intro…เบาๆ


 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ... เงียบ
 
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ... เงียบ
 
อ้าว โทรหาไอ้บีมเมื่อกี้มันบอกอยู่ห้องนี่หว่า
]v’gup[s^ay’f^fud;jk
 
5jjyj5gi24grdjoto,v;yplh’  ก็อยู่ห้องนี่น่า เปิดเพลงด้วย
 
ก๊อก!!! ก๊อก!!! ก๊อก!!!
 
บีมๆ เปิดประตูหน่อยดิ! ทำไรอยู่ว่ะ! ไอ้! บะ บีม...
 
เคาะทำไมหนักหนาคับ แล้วมาหาใครคับ...
 
เอ่อออ...
 
ประตูเปิดแล้ว ผมหันไปสบตากับคนที่เปิดประตู เหมือนโดนหยุดเวลาชั่วขณะ ร่างกายหยุดนิ่ง
 คำเดียวที่ผมคิดได้ตอนนี้คือหล่อรับรู้ได้ถึงความรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าขึ้นมาทันที หัวใจเต้นอแรงจนผิดจังหวะ อะไรกันความรู้สึกแบบนี้
 
คุณ…”
 
ก่อนที่จิตผมจะหยุดไปไกล คนตรงหน้าร้องทักผมออกมาซะก่อน ทำให้ผมได้สติและคิดได้ว่าคนหล่อตรงหน้านี้คือใคร ดูหน้านี้คือใคร ดูเย็นชาจัง ไหนจะหน้าตากวนส้นเท้าไม่แสดงอารมณ์นั่นอีก ที่สำคัญ เอ่อ ออกมาเปิดประตูด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเนี่ยนะ มีกล้ามหน้าท้องด้วย เอ้ยย ไม่ใช่ล่ะ -_-
 
มาหาบีมนะคับ บีมอยู่ไหม?  ผมถามเสียงแผ่ว
 
หมอนี่...หล่อจัง ผมซอยยาวระต้นคอ ดูเซอๆ ผิวขาว คางเรียว จมูกโด่งขนาดพอดี อย่างกับลูกครึ่งเลย ว่าแต่หมอนี่สูงจังแฮะ ขนาดผมสูงตั้ง170 แล้วนะ ยังต้องเงยหน้ามองเลย หมอนี่น่าจะสูงไม่ต่ำกว่า184 แน่ๆ
 
บีมไหนคับ ที่นี้ไม่มีคนชื่อบีมคับ ผิดห้องรึป่าว
 
คนหล่อตรงหน้าตอบหน้าเฉยชาเหมือนเดิม เอ่อ หน้านิ่งไปนะ บางทีก็
 
เอ่อ...คือ
 
อีกผ่ายก็ยังคงนิ่งเหมือนเดิม ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แต่ดวงตาคมเข้มตรงหน้ากลับสื่อแววพิโรธออกมาชัดเจน ผมเลยรีบกดเบอร์โทรหาไอ้บีมเลยคับ
 
ตู้ดดดดดดด ตู้ดดดดดดด
 
ยอบอเซโย~ โหล!!! ตุง!!!! แกอยู่ไหนเนี่ย! ฉันรอแกนานแล้วนะ!’
 
แหม่...ขนาดโมโหยังมีอารมณ์พ่นเกาหลีใส่กุนะคับ Flower
 
กุอยู่หน้าห้องมึงเนี่ย! มีใครไม่รู้มาเปิดประตู พอกุถามหามึงเค้าก็บอกไม่รู้จักมึงอ่ะ
 
ผมตอบไอ้บีมเบาๆ แต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะได้ยิน เพราะจ้องผมใหญ่เลย น่ากลัววววว
 
ไหนอ่ะแก...     สักพักผมก็ได้ยินเสียงคนเปิดประตู
 
ตุง!!!”
 
เอ๊? เสียงบีมนี่น่า อยู่ใกล้ๆหูเลย มาจากไหนว่ะ
 
ไอ้ตุง!!! ฉันอยู่ห้องนี้ ผิดห้องแล้วแก!”   
 
บีมสุดหล่อยื่นหน้าสวยๆ? ของมันออกมาจากห้องที่อยู่ถัดไปอีก2ห้องหันมาตะโกนเรียกผม
 
ห๊ะ???”
 
ผมเลยรีบมองเลขห้องใหม่
 
506  เอ้าก็ถูกนิ
 
ห้องฉันน่ะ 508 ค่ะ   แกอ่ะผิดห้อง!” บีมเลยรีบบอกให้ผมกระจ่าง
 
ผมค่อยๆหันกลับไปมองคนหล่อที่ยืนอยู่ตรงหน้า    หมอนั่นมองผมด้วยสายตาคล้ายจะสมเพช พร้อมเสะยิ้มมุมปากออกมา แค่ยิ้มมุมปากยังหล่ออ่ะ >___< (ใจเย็นๆ ลูก ใจเย็นๆ)
 
ก่อนที่คนหล่อจะเอ่ยคำพูดเสียดแทงผมด้วยประโยคที่ว่า...
 
โง่เองสินะ ที่จำห้องผิด ตกลงผิดห้องใช่ไหมคับ งั้น...เชิญคับ เพราะคุณทำผมเสียเวลามากกก  ชื่อก็แปลก ตุงเนี่ยนะ หึ งั้นผมขอตัวนะคับ
 
พูดจบก็ปิดประตูใส่หน้าผมทันที! พร้อมรอยยิ้มมุมปากบนใบหน้าหล่อๆนั้น  เห้ย!!! ไม่ใช่ หมอนี่!!! เกินไปแล้วนะ ปิดประตูใส่หน้าคนมันเสียมารยาทนะ
 
ตุง!!!”  ไอ้บีมตะโกนเรียกผม
 
เออ!! กุรู้แล้ว มึงตะโกนทำไมหนักหนา
 
อะไรว่ะ ผมไม่ผิดซักหน่อย ไอ้บีมต่างหากที่ผิด เพราะมันบอกห้องผมผิด ผมเลยเคาะผิดห้อง (เอ่อแกจำผิดเองนะ) แถมหมอนี่ คนอะไร ปากเสียชะมัดมาบอกว่าชื่อผมแปลก ชื่อตุงแล้วมันแปลกตรงไหน ผมออกจะภูมิใจกับชื่อนี้เถอะ เหอะ! อย่าให้เจอหน้านะ หล่อก็หล่อเถอะ แต่หน้าตายแบบนั้นนะ สาวไม่กรี๊ดหรอกเฟ้ยยยย อารมณ์เสีย
 
 
 
   
 
 
                                                                                                               To Be Continue